Jestem

Jestem.
W każdym kroku.
I w oddechu. W dźwięku muzyki.
I tchnieniu wiatru.
Jestem na ławce i jestem w parku.
Łopotem skrzydeł. Śpiewem ptaków.
Promykiem słońca i błyskawicą.
Kroplami deszczu i kałużami.

Jestem pomiędzy światami.
W kwiatach różowych i w drzewach.
Uśmiechach, krzyku i ciszy.
Jednocześnie będąc muzyką i muzyką ciszy.
Molekułą, cząsteczką.
Materią i niematerią.
Pytaniem i odpowiedzią.
Drogą, przestrzenią i prawdą. Swoją jedyną.

Jestem wszystkimi ludźmi i wszystkimi nie jestem.
Słowem, zdaniem i gestem też jestem.
Dotykiem, szumem fal, piaskiem.
Lasem, gwiazdą, planetą.
Wszystkim, o czym pomyślę.
Kreacją, zmianą i ruchem.
Motylem.

I jest mnie tyle.
Bo jestem bądź mnie nie ma.
Jak ulotność istnienia.


Dodaj komentarz